Metro Modernizasyonu

Yayın TarihiMart-Nisan, 2020 by Aurore Tran Van Yazdır

Paris Metro İşletmesi en derin istasyonlarından birinde asansörleri yeniliyor.

2017 yılında, Paris Metrosu’nun toplu işletme ve altyapı müdürü tarihi metronun en derin istasyonu olan Lamarck-Caulaincourt istasyonundaki 100 kişi kapasiteli iki asansörün modernize edilme zamanının geldiğine karar verdi. Fakat bu asansörlerin buradaki tek dikey taşıma aracı olması nedeniyle ilgili çalışmaların bu istasyondaki Metro hattını kesintiye uğratmadan yapılmasını istedi. Ayrıca asansörlerden daha fazla kişinin yararlanabilmesi için her kuyuda yer alan asansör adedinin ikiden dörde çıkarılmasına karar verildi.

Lamarck-Caulaincourt’taki asansör kuyusu 28 metre derinlikte ve 7 metre çapındaydı. 126 tonluk malzemesi ve komponenti olan eski ekipmanı yerinden çıkarıp yenisini koymanın tek yolu tüneldi. Üstelik bu iş için her gece saat 01:30 ile 4:30 arasında olmak üzere üçer saatlik kısıtlı bir zaman söz konusuydu. Çevresel kısıtlamalardan dolayı (kısıtlı depo alanı, metro kullanıcılarının yakınlığı vb.)bütün iş manuel olarak yapılıyordu. Bütün bu zorluklara rağmen, sekiz ay süren bir çalışmanın ardından, iki adetten dört adet asansöre geçiş yapılarak, iki katlı sistem (giriş için iki kabin, çıkış için iki kabin) sayesinde yolcu kapasitesi iki kat arttırıldı. Yeni asansörler daha iyi hizmet sunmak üzere istasyon trafiğine uyarladı. Sonuç olarak, asansörler hem enerji tüketimini azalttı, hem daha güvenilir ve daha rahat bir taşıma fırsatı sundu.

Tanım

RATP demiryolunun 12 numaralı metro hattında bulunan Lamarck-Caulaincourt istasyonu, Ekim 1912’de Paris Metrosu’nun en derin istasyonlarından biri olarak açılmıştır. İstasyon üç seviyeden oluşmaktadır: cadde seviyesi, orta kat ve peron seviyesi. Burada çalışan iki adet otomatik asansör vardı. Biri giriş, biri çıkış olmak üzere ikişer kabin kapısı olan, böylelikle yolcuların kabinin bir tarafından bindikleri ve diğer tarafından indikleri bu asansörlerin her biri 100 kişilik taşıma kapasitesine sahipti. Kabinlerden biri yukarı çıkarken, diğeri iniş için tahsis edilmişti.

7 metre çapındaki dairesel asansör kuyusu kabine dikdörtgen yerine ikizkenar yamuk şekli veriyordu. Kabin kapıları eğriydi ve kabinler de kayda değer bir tehdit oluşturuyordu. Asansörler 18 yıllıktı ve bu da normalde tadilatı gerektirebilirdi fakat asansörlerin birtakım özellikleri nedeniyle tadilat yerine sistemin tamamen değiştirilmesi daha uygun maliyetli olacağına karar verildi. Kumandalar ve programlanabilir lojik kontrolörlerin modası geçmişti; 1 km uzunluğunda bir halat kullanılan dokuz adet geri döndürme makarasından oluşan askı sistemi çok karmaşıktı ve iki yılda bir değiştirilmesi gerekiyordu. Bütün bu faktörler, daha önceden iki kabin bulunan kuyu içine dört yeni kabin monte edilmesi kararının verilmesine neden oldu.

İş 34 hafta sürecekti, dolayısıyla buradaki asıl zorluk asansörlerin hizmette kesinti yaşanmadan değiştirilmesiydi. Plana uyuldu çünkü proje boyunca her iki asansörün birden servis dışı olması 210 basamaklı spiral şeklindeki merdivenin istasyona girip çıkmanın tek yolu olarak kalmasına neden olacaktı.

Derin ve Dar

Lamarck-Caulaincourt yalnızca derin değil aynı zamanda dar bir istasyon olduğu için bütün çalışmanın manuel olarak yapılması gerekiyordu çünkü parçaların depolanması için yeterli alan yoktu. Metro yolcularının hareket edebilmeleri için asansörlerin yanında bir, peronda ise iki küçük alan vardı yalnızca. Yolcuları rahatsız etmemek için, eski parçalar önce perona, sonra da manuel olarak hizmet vagonlarına taşındı. Eski asansörlerin sökülmesi yedi hafta sürdü ve bu iş için 14 hizmet vagonu kullanıldı. Bu zor bir çalışmaydı çünkü bütün işin insan gücü ile yapılması gerekiyordu ve ağda acil bir trafik sorunu yaşandığında hizmet vagonlarının çalışması iptal edilebiliyordu. Aslında, trenler başka bir öncelikli projeye veya altyapı bakım acil durumlarına yönlendirilebilirdi.

En zor işlerden biri de her biri 2 ton ağırlığında olan eski motorların taşınmasıydı. Sonunda, 66 ton ağırlığındaki eski ekipman manuel olarak söküldü ve hizmet vagonlarına yüklendi. Eski asansör ekipmanının sökülmesinin ve kuyunun boşalmasının ardından, kuyu duvarlarındaki su sızıntısının durdurulması için ekstra bir çalışma yapılması gerekti. Bir yandan bu iş devam ederken, diğer yandan da hizmet vagonları her gece yeni parçaları getiriyordu. Kuyu hazır hale geldiğinde, dört asansör kabini birbirinden ayıran yeni bir iskelet geçici kabinler kullanılarak aşağıdan yukarıya doğru kaldırıldı. Kabin iskeleti ve zemini tamamlandı ve kuyunun tepesine taşındı.

Daha sonra dört kabin ile kat kapıları tamamlandı. Makineler monte edildi ve elektrik bağlantıları yapıldı. çift katlı kabinler arasındaki ayarların ve testlerin yapılması üç hafta sürdü. Nihayetinde, geceler boyunca çalışan sekiz adet hizmet vagonuyla tam 60 tonluk malzeme taşındı.

Çalışmanın son haftalarında iletişim departmanı yolculara işin içeriden nasıl görüldüğünü göstermek için metro istasyonu koridorunda bir sergi açtı. Asansörlerin açılışından önce, kabinlerin içi proje ile ilgili resimlerin bulunduğu filmlerle kaplandı.

Kesintisiz Hizmet

Sekiz ay süren çalışma kısıtlı bir ortamda gerçekleştirildi ve metro yolcularına verilen hizmette herhangi bir kesiti yaşanmadan tamamlandı. İçlerinde sökülen parçalar ile yeni parçaların bulunduğı yaklaşık 130 tonluk malzeme manuel olarak taşındı.

Yeni asansörler enerji tüketimini yüzde 60 oranında azalttı. Daha hafif ve daha standart parçalar ve komponentlerden oluşan asansörlerin daha basit bir askı sistemi var fakat asansörler daha güvenilir ve uzun ömürlü. Yeni çift katlı sistem sayesinde, istasyonun asansörleri artık taşıma kapasitesini çift yönlü olarak iki katına çıkarmış durumda.

Aurore Tran Van 2010 yılından bu yana RATP ile çalışmakta, 2017 yılından bu yana da Altyapı Departmanının bir üyesi olup yürüyen merdivenler, asansörler, otomatik kapılar, düşük voltajlı teçhizat ve altyapı elemanları dâhil olmak üzere elektromekanik ekipmanların varlık yönetiminden sorumludur. Aurore Tran Van aynı zamanda elektromekanik ekipmanların bakım ihtiyaçlarının ve ilgili politikalarının tanımlanmasından ve ağ üzerinde bulunan bakım merkezlerinin çalışmalarından sorumlu olan Bakım Departmanının mühendislik biriminde de çalışmıştır.

Özellikler:

  • Asansör üreticisi IMEM
  • Kabin adedi: Bir kuyuda dört kabin
  • Taşıma kapasitesi: Kabin başına 30 kişi
  • Kuyu ölçüleri: 28 m derinliğinde ve7 m çapında
  • Ağırlık: 60 ton